เรื่อง และภาพโดย...คุณบาส...ขอบคุณมากๆครับ
ว่ากันว่าโลกใบนี้ จริงๆแล้วมันหมุนด้วยความรักนั้น เห็นจะจริง
วันนี้เป็นวันที่พวกเราไปพบกันที่โรงพยาบาลพระมงกุฏเกล้าค่ะ
ไปมอบกำลังใจให้กับพี่ๆทหารหาญ ที่ได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่
ตามคำชักชวนของ ออฟ (ผู้หมวดกระรอกน้อยอารมณ์ดี)
กิจกรรมจริงๆนั้นเริ่มขึ้นประมาณ 10.00 น. ค่ะ
แต่...เราตื่นสาย (แป่วววว ><" ) กว่าจะไปถึงก็ 11.00 น.
ซึ่งพบว่า มีคนมาร่วมให้กำลังใจพี่ๆทหารกันเยอะเกินความคาดหมาย
ทุกคนมาจากต่างที่ ต่างถิ่น ทุกเพศ ทุกวัย แต่ก็มาด้วยจุดประสงค์เดียวกัน
^___^
เดินไปถึงประตูทางเข้าห้องโถง ก็พบกองชามก๋วยเตี๋ยวน้ำตก
ที่เตรียมพร้อมไว้สำหรับพี่ๆทหาร และทุกคนที่มาร่วมกิจกรรมในวันนี้
หลังจากที่ทุกคนทักทาย ทำความรู้จักกันเองสักเล็กน้อยแล้ว
เราก็เริ่มเสิร์ฟก๋วยเตี๋ยวให้พี่ๆทหารกันเลยค่ะ
ขอบอกว่าก๋วยเตี๋ยววันนี้อร่อยมากจริงๆ พี่ทหารเบิ้ลกันคนละ 3-4 ชาม
ไม่ได้มีการแบ่งหน้าที่กันเป็นกิจลักษณะว่าใครต้องทำอะไรบ้าง
แต่ทุกคนช่วยกันคนละไม้คนละมือ เป็นอัตโนมัติค่ะ
กลุ่มนี้เค้ากำลังช่วยกันจัดช้อน ตะเกียบ และแคบหมู ก่อนเสิร์ฟค่ะ
ส่วนกลุ่มนี้ช่วยกันเตรียมน้ำดื่มค่ะ
เข้าไปถึงเตียง พี่ทหารที่ไม่สามารถลุกขึ้นมาร่วมกิจกรรมกันที่ห้องโถงได้
(ก๋วยเตี๋ยวอร่อยไหมคะพี่ ^^)
ส่วนพี่ทหารคนไหนที่พอจะลุกเดินกันไหว ก็มาทานร่วมกันที่ห้องโถงค่ะ
ก๋วยเตี๋ยวมื้อนี้มีแต่รอยยิ้ม ^^
คนเสิร์ฟ เค้าก็เสิร์ฟกันไป คนเก็บก็เก็บกันไป คนละไม้คนละมือ ^^
พี่ๆทหารต้องการอะไรวันนี้ ขอให้บอก แค่เอ่ยปากเท่านั้น พวกเราจะไปหามาให้
ระหว่างรอพี่ๆทหารเค้าทานก๋วยเตี๋ยวกัน บางส่วนก็มาเซ็นต์สมุดเยี่ยมค่ะ
เราแอบเปิดดูหลายหน้าค่ะ ในสมุดเยี่ยมมีแต่คำขอบคุณ และกำลังใจ
ถึงหนูจะตัวเล็ก ก็ขอมีส่วนร่วมค่ะ
และ แน่นอน พี่ๆพยาบาลที่น่ารัก ผู้คอยดูแลพี่ๆทหารที่ไดรับบาดเจ็บตลอด 24 ชั่วโมง
ขอบคุณมากๆนะคะ ^^
ใกล้จะอิ่มกันแล้ว น้องๆนักศึกษาที่มาช่วย ก็เตรียมผลไม้ไว้ stand by ค่ะ
ทำหน้าที่กันดีมากๆ
อีกกลุ่มนึงกำลังง่วนอยู่กับการจัดขนมหวานใส่จานค่ะ
ขนมไทยถาดนี้ก็มีผู้ใจบุญนำมาช่วยเช่นกัน แอบชิมตอนที่เหลือแล้วไป 1 ชิ้น
อร่อยมากๆ
พอพี่ๆทหารอิ่มกันแล้ว ก็ถึงตาของพวกเราทานกันบ้าง
ระหว่างทานก็คุยกันไป แนะนำกันไป บางคนยังไม่รู้จักกัน
ก็ได้มารู้จักในวันนี้ ถือเป็นอีกวันที่พวกเราได้มีเพื่อน มีพี่เพิ่มขึ้นอีกหลายคน
แอบรู้สึกว่า คนที่ไปช่วยกัน มอบกำลังใจกันในวันนี้
มีมากกว่าพี่ๆทหารที่บาดเจ็บอีกค่ะ^^
เมื่อทานก๋วยเตี๋ยวกันถ้วนหน้าแล้ว
ก็ได้เวลาของความงดงามอีกครั้งหนึ่ง
นั่นคือเวลาที่พวกเราจะนำของไปแจกให้กับพี่ๆทหารที่บาดเจ็บค่ะ
นอกจากข้าวของทั้งหลาย ยังมีดอกไม้ ที่บางคนเตรียมกันมาด้วย
ตั้งใจทำกันมากๆเลยค่ะ แอบชอบดอกไม้ตะกร้านี้
ใครหนอ เป็นเจ้าของ ดูช่างใส่ใจรายละเอียดจริงๆ ขอให้สวยวันสวยคืนค่ะ
บางคนก็เอาของมาช่วยเสริมในเช้าวันนี้ค่ะ
ล้มหลามๆ
ผู้หมวดประเดิมมองซองน้ำใจให้กับพี่ๆทหารค่ะ ^^
^___^
ดอกไม้ จากใจค่ะ ^^
ในรูป ไม่ทันเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้ แต่เราเชื่อว่าเธอต้องสวยมากแน่ๆ
ความงามที่แท้จริง มิใช่มาจากการปรุงแต่ง แต่มาจากจิตใจที่ดีงาม
ในถาดที่ถืออยู่น่าจะเป็นยาแก้เคล็ดขัดยอก แมลงสัตว์กัดต่อย ที่ทำมาเองค่ะ
น้องนา น้องดา นุ่น คุณจ่าสก๊อต และภา ค่ะ
กำลังจะเอาของที่เตรียมกันเมื่อวานไปให้พี่ๆทหาร
(ถุงเล็กๆในมือของภา แห่ง Diis คือที่ภาเตรียมมาเองค่ะ น่ารักมากเลย)
คุณจ่าสก๊อต แห่ง Diis มอบของให้กับพี่ทหารค่ะ
ขอบคุณมากๆที่คอยปกป้องพวกเราที่อยู่แนวหลังนะคะ
ขอให้หายไวๆ ฟื้นตัวเร็วๆค่ะ
ถึงแม้ในรูปจะไม่ได้รวมทุกคนที่ไปร่วมกิจกรรมในวันนี้
แต่เชื่อว่า ทุกภาพความทรงจำยังอยู่ในใจของทุกๆคน
ขอบคุณโลกใบนี้ที่หมุนด้วยความรักจนพวกเราได้มามีวันเวลาดีๆร่วมกัน
ขอขอบคุณพี่ๆทหารทั้งหมด (ทั้งที่บาดเจ็บ และไม่ได้รับบาดเจ็บ)
ที่ช่วยปกป้องแผ่นดิน และประชาชาชนค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ตลอดไป
อีกทั้งผู้หมวด และนุ่น (หนึ่งในทีมนิติวิทยาศาสตร์ของคุณหญิงหมอพรทิพย์)
กำลังจะลงไปปฏิบัติหน้าที่ต่อที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้กลางเดือนนี้
ขอให้ปฏิบัติหน้าที่อย่างเต็มความสามารถ ลุล่วงไปได้ด้วยดี
และขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองให้ปลอดภัยด้วยค่ะ
แผ่นดินไทย ไม่เคยสิ้นคนดีค่ะ ^__^
+++++++++++++++++++++++++++
เดี๋ยวจะมีคนแซวว่าไม่ได้เขียนอะไรเลย...ฮ่า
ขอขอบคุณทุกท่านที่มาในวันนี้นะครับ
ต้องขอโทษที่ผมไม่ได้มาลงรายละเอียด
ในคืนวันนี้...เพราะว่า ผมกำลังเก็บของ
จะออกจาก รพ. ในวันพรุ่งนี้ครับ
เอาคร่าวๆก่อนนะครับ
รวบรวมเงินได้จากผม และเพื่อนๆทั้งหมด
๔๗,๖๙๖ บาท
(ไม่รวมเงินและสิ่งของที่เพื่อนๆนำมาแจกให้เอง)
ปิดยอดเวลา ๑๒.๐๐ วันที่ ๔ ต.ค. ๕๒
สิ่งของที่มอบให้ผู้ป่วยราชการสนามทั้งหมด ๕๗ คน
แต่ละคนจะได้รับดังนี้
๑.ซองเงิน รวมมูลค่า คนละ ๕๐๐ บาท
๒.ถุงของขวัญ รวมมูลค่าต่อถุง ๑๕๐ บาท
นอกจากนั้น จะเป็นค่าใช้จ่ายอื่นๆ
ผมจะขออนุญาต เขียนรายละเอียดในวันหลังครับ
วันนี้ไม่ไหวแล้ว...ง่วงมาก
นอกจากสิ่งของที่ผมนำมาแล้ว
ก็ยังมีของเพื่อนๆของผมที่นำมาเองอีกมากมาย
วันนี้ผมต้องขอตัวไปพักผ่อนก่อนครับ
แล้วจะมาเล่าให้ฟังวันหลัง
แต่ขอบอกเลยว่า...วันนี้มีความสุขมากจริงๆครับ
ขอบคุณเพื่อนๆทุกท่านที่สละแรงกาย แรงใจ
และแรงทรัพย์...ถ้าไม่มีพวกท่าน ก็จะไม่มีงานวันนี้
ขอบคุณจริงๆครับ
............................................
By Krarok
Hi5 : http://off4253.hi5.com
msn & e-mail : Off_Deeaue@hotmail.com
เพลง เลือดนักรบ เพลงของ นายร้อย จปร.
ณ แดนดินถิ่นใด ไม่ไหวหวั่น
จะฝ่าพัน อุปสรรค และขวากหนาม
แม้สิ้นชาติ วาสนา ชะตาทราม
ขอฝากนาม ให้โลกรู้ Gu จปร.


























^^
แวะมาส่งออกจาก ร.พ. และยินดีต้อนรับกลับบ้าน
บอกได้นะค่ะ
มีโครงการดีๆแบบนี้บอกมาอีกนะ
ชอบบรรยากาศแบบนี้จัง
บรรยากาศแห่งการช่วยเหลือ
บรรยากาศแห่งน้ำใจ
เป็นกำลังใจ ตลอด ตลอด นะค๊า
เป็นการทำบุญด้วยน้ำใจ
บรรยากาศน่ารัก ;')
แค่ส่วนเล็ก ๆ ก้อดีใจจ้า ^^
ออกจากโรงพยาบาลแล้ว
ออกกำลังกายให้แข็งแรงบึกบึน
เหมือนเดิมนะออฟ
อวบเกินตำแหน่งแล้ว ๕๕๕๕๕
พี่ไม่ได้บอกว่าอวบแล้วไม่หล่อน่ะ
หล่อขึ้นๆ ดูขาวขึ้นด้วย
แหม่ มันเล่นจะลบรุปตัวเองเลย ฮ่าๆๆ
ปีนโต๊ะ ขึ้นไปตบบ่า หล่อขึ้นหล่อขึ้น
เชื่อพี่ไม่มีพลาด
(ปล.เสียดายจังเลยไม่มีโอกาสไปร่วมด้วย)
แต่เมื่อวานแอบสังเกตว่ายังสามารถจะใส่เครื่องแบบชุดเดิมได้อยู่ แสดงว่าตัดไว้เผื่อขยายอยู่แล้ว ก็เลยมิกล้าจะพูด
ถ้าผอมกว่านี้อีกนิด อาจจะทำงานได้คล่องตัวขึ้น หลบกระสุนโจรใต้ได้แบบ The Matrix ^^
^______________________^
ปล. ดีใจด้วยนะคะได้ออกจากโรงบาลแล้วววววว
ป.ล. รูปท้ายสุดพี่ออฟช่างดูภูมิฐานเสียจริง ;)
ยินดีด้วยนะคะ ที่ได้กลับบ้านแล้ว
คนดี ไม่ว่าอ้วนหรือผอมก็ดูดี ดูหล่อ ดูสวยทุกคนคะ
^^
ปล.ไม่มีเวลาเลยเล่นง่าย ๆ เลยเนอะ พอดีคราวนี้แวะไปอ่านไดน้องบาสก่อนคะ
โทดทีที่พิมพ์ตกไปคะ
คุณพระคุ้มครอง คุณกระรอกน้อยและคุณนุ่น ทหาร ตำรวจ เจ้าหน้าที่ทุกท่านด้วยนะค่ะ ปฏิบัติหน้าที่ในภาคใต้
ตื้นตัน ~
กับไอเดีย ดี ๆ แบบนี้ ที่ช่วยบำรุง
ขวัญและกำลังใจให้พี่ ๆ ทหารหาญ
ส่วนตัว ไม่ได้ไปงานวันนี้
ขอโทษด้วยนะครับหมวด
ไม่ได้ไปก็อิ่ใจด้วยน่ะ
ทุกท่านที่มาปฏิบัติหน้าที่ในภาคใต้
ขอให้ความดีที่ท่านทำ คุ้มครอง
ให้ปลอดภย ปลอดภัย
ขอคุณพระคุ้มครองน่ะคะ
ตกลง 17 นี้เดินทาง
แล้วจะโทรหาจ้า
^^
ว่าแต่ช่วงนี้เจ้าเนื้อไปหรือเปล่าน้องพี่
ขอบคุณสำหรับกิจกรรมดี ๆ ที่มาบอกกันนะ
ดูแลตัวเองด้วย รักษาสุขภาพ
ต้องกลับไปไดหน้าที่แล้วก็อ๋อคนนี้เอง
ฝากบอกด้วยว่าป้าเอบอกว่าน่ารักจังเลย
อายุน่าจะพอๆกะพี่ซีอิ้ว
ชื่นชมมากค่ะ อนุโมทนาบุญด้วยนะ ดีใจด้วยที่น้องออกจากโรงพยาบาลแล้ว พี่ๆ อบจ.ขอนแก่น ทุกคนเป็นกำลังใจให้น้องนะ (ถ้ามีโครงการดีๆแบบนี้อีก กริ๊ง กร้าง บอกพี่ด้วย)
อยากไปร่วมด้วยมากมาย
ไว้โอกาสหน้านะคะ
ว่าแต่ .. หมวดขรา นั่นพุงหมวดหรือป่าว
คะ .. ฮ่าๆ แซวเล่นนะ ยังไงก็สู้แม่แป้น
ไม่ได้หรอกค่ะ ^^
(อะล้อเล่น^^)